Lotingslogica
Hoe de loting elke ronde bepaalt wie tegen wie speelt — een Swiss-systeem afgestemd op pool.
Summercup gebruikt een Swiss-systeem: in plaats van een knock-out blijft iedereen spelen, en elke ronde word je gekoppeld aan iemand met een vergelijkbaar resultaat. Het is zo opgezet dat mensen meestal tegen tegenstanders van hun eigen niveau spelen, steeds nieuwe gezichten zien, en dat de stand eerlijk blijft, ook als het deelnemersveld van week tot week verandert.
1. Iedereen op volgorde zetten
- De allereerste ronde van het seizoen heeft nog geen resultaten, dus spelers worden op klasse geplaatst: eerst Ranking A, dan B, dan Rookie.
- Elke ronde daarna worden spelers puur op hun seizoensresultaat gerangschikt: win%, dan het totaal aantal gewonnen wedstrijden, dan framesaldo. De standtabel is in feite de lotingsvolgorde.
2. Een oneven aantal opvangen — de bye
Bij een oneven aantal spelers zit er één die ronde uit (een bye). Die gaat naar de speler met de tot nu toe minste byes, en daarbinnen naar de laagst geplaatste in de stand. Een bye telt niet als een gespeelde wedstrijd.
3. Indelen van bovenaf — de dichtstbijzijnde tegenstander, geen rematch
- Neem de hoogst geplaatste speler die nog niet is ingedeeld.
- Koppel die aan de dichtstbijzijnde speler in de stand tegen wie hij dit seizoen nog niet heeft gespeeld.
- Als hij al tegen iedereen onder hem heeft gespeeld, maakt het systeem een rematch met de dichtstbijzijnde (als laatste redmiddel).
- Herhaal dit naar beneden in de lijst totdat iedereen een tegenstander heeft.
Twee factoren bepalen dus elke paring: nabijheid in de stand (je speelt tegen iemand met een vergelijkbaar resultaat) en het vermijden van rematches (je treft nieuwe tegenstanders zolang het veld dat toelaat).
4. De afstoot
In het schaken balanceert dit systeem wie er met wit speelt; bij pool gebruiken we het om te balanceren wie afstoot. De afstoot gaat naar degene die tot nu toe minder vaak heeft afgestoten. De beheerder kan dit met een tik overrulen na de lag, want de afstoot wordt eigenlijk aan de tafel beslist.
Niveaus mogen mengen — met opzet
Tiebreaks in de stand
Gelijk win%? De volgorde wordt achtereenvolgens bepaald door:
- Framesaldo — gewonnen frames min verloren frames.
- Weerstand — een Buchholz-achtige score die beloont dat je tegen sterkere tegenstanders hebt gespeeld (het gecombineerde resultaat van iedereen tegen wie je hebt gespeeld).
In overweging — rematches die rekening houden met het speltype
Nog niet ingebouwd — een idee dat we overwegen
Op dit moment telt een eerdere ontmoeting even zwaar, of het nu 9-ball of 8-ball was, vorige week of in week één. Maar 8-ball en 9-ball zijn echt verschillende spellen — moet een ontmoeting in een 9-ball-week een paring in een 8-ball-week dus net zo hard blokkeren als een rematch in hetzelfde spel?
Het idee is om de simpele ja/nee te vervangen door rematchkosten die de loting zo laag mogelijk probeert te houden, opgebouwd uit een paar gegevens:
- Hoe vaak ze elkaar hebben getroffen (meer = duurder).
- Hoe recent (vorige week weegt zwaarder dan week één).
- Hetzelfde spel versus het andere spel — een rematch in hetzelfde formaat kost meer dan eentje over de formaten heen.
Wanneer het veld klein is en rematches onvermijdelijk worden, zou dit de loting de meest verse herhaling laten forceren — iemand tegen wie je het langst geleden hebt gespeeld, in het andere spel — in plaats van simpelweg de dichtstbijzijnde in de tabel.
De afweging is variatie versus eenvoud: de huidige ja/nee-regel is doodeenvoudig uit te leggen aan een speler; gewogen kosten zijn slimmer, maar het antwoord op "waarom deze twee?" wordt genuanceerder. De data is er allemaal (elke wedstrijd legt zijn speltype vast), dus het is wanneer dan ook in te bouwen — er is nog geen besluit genomen.